Als je onze demo's en live sessies ooit hebt bekeken, dan heb je ze vast gehoord: de kenmerkende, vintage-uitziende microfoons van Ear Trumpet Labs. We gebruiken ze voor vrijwel al onze akoestische opnames hier in Dedemsvaart. Reden genoeg om oprichter Philip Graham uit te nodigen voor een praatje over de geschiedenis van zijn bedrijf, zijn ontwerpfilosofie en elke microfoon in de line-up. Ontdek hier het verhaal achter deze opmerkelijke microfoons. Het gesprek In deze video verwelkomen we Philip Graham van Ear Trumpet Labs in onze winkel. We lopen één voor één door elke microfoon die we op voorraad hebben, inclusief geluidsfragmenten en de geweldige Nederlandse bluegrassband The Lonesome Malones speelt een live sessie op de microfoons. Van software-engineer tot microfoonbouwer Wist je dat Ear Trumpet Labs begon in een kelder? Philip was softwareontwikkelaar, in een baan waar hij niet gelukkig van werd. Om zijn hoofd helder te houden ging hij thuis met elektronica knutselen: gitaarversterkers, A-heads, preamps, allerlei buizenelektronica. Maar de échte aanleiding voor zijn eerste microfoon was persoonlijk. Zijn dochter Malachi schreef liedjes en toen ze iets had gemaakt dat volgens haar de moeite van het opnemen waard was, wilde Philip haar helpen. Dat was letterlijk de eerste keer dat hij over microfoons begon na te denken. De circuits leken bedrieglijk eenvoudig. "Ik begreep hoe het werkte, dit zou niet te moeilijk moeten zijn," dacht hij, om er al snel achter te komen dat het een stuk lastiger was dan gedacht. Niet zozeer het circuit zelf, maar alle subtiliteiten eromheen: de precieze opbouw van het head basket en de exacte plaatsing van de capsule daarin. Het kostte veel experimenteren voordat hij een geluid had dat hem écht beviel. Gaandeweg leerde hij het circuit afstemmen op elk specifiek capsule en de JFET-transistors met de hand te biasen zodat elke microfoon optimaal presteert. Stuk voor stuk handwerk, dus. Een probleem dat niemand had opgelost Malachi nam eerst op met de microfoon en speelde er later een paar keer live mee, wat verrassend goed werkte. Dat bracht Philip bij een vraag die hem al langer dwarszat: waarom worden condensatormicrofoons niet vaker live gebruikt, terwijl ze zo goed klinken? Zijn frustratie kwam uit de akoestische scene die hij goed kende. Folkzangers grepen live steevast terug op technieken die eigenlijk voor rock-'n-roll en luide podia bedoeld waren: een dynamische microfoon (de klassieke SM58) vlak voor de mond en een under-saddle pickup in de gitaar. Dat laatste omschrijft hij als "nagels over een schoolbord", die vervelende, honkende midrange. Mensen met prachtige instrumenten die in de huiskamer fantastisch klonken, kwamen op het podium totaal niet uit de verf. En eerlijk is eerlijk: geen enkele pickup komt in de buurt van een echte condensatormicrofoon vóór je instrument. Het probleem was alleen dat "iedereen weet" dat je geen large-diaphragm condensator op een podium kunt gebruiken, want dan krijg je feedback. Philip bewees het tegendeel. Het geheim: een gelijkmatige respons Hoe krijg je een studiomicrofoon podiumklaar? Volgens Philip draait het vooral om aandacht voor precies dat doel bij het ontwerp. Waar hij op mikt is een zo vlak mogelijke frequentierespons rondom het hele polaire patroon. Dat is volgens hem het belangrijkste ingrediënt voor stabiliteit op het podium. Daarnaast temt hij bewust de hoge frequenties. Te veel large-diaphragm condensatoren overdrijven de hoogte en dat is zowel een feedbackprobleem als iets dat onnatuurlijk klinkt in een live-setting. Die knapperige, luchtige "air" die op een opname mooi kan zijn, klinkt live simpelweg verkeerd. Ook aan de onderkant snijdt hij bij: veel studiomicrofoons lopen ver door in het laag, en dat wil je op een podium juist niet. Ook de fysieke opbouw speelt mee. Bij de "T-ball"-modellen (waarover zo meer) was het oorspronkelijke idee dat het capsule zo vrij mogelijk in de ruimte zou "zweven", met zo min mogelijk akoestische interferentie eromheen. In de praktijk bleek een klein rubberen ringetje op de achterkant van de bal juist te helpen bij de richtingscontrole. Puur ontdekt door te spelen en te experimenteren. Waarom Ear Trumpet-microfoons die antieke uitstraling hebben Eén van de eerste dingen die opvalt aan een microfoon van Ear Trumpet Labs, is die heerlijke retro-vintage look. Die is niet ontstaan uit een marketingplan, maar uit noodzaak. Philip bouwde de eerste microfoons met materialen die hij toevallig bij de hand had. Al vroeg besefte hij iets wat kansen bood: een microfoon kan er in principe uitzien als wat dan ook. Zolang je maar elektrische afscherming rond het capsule hebt, is de rest vrij. Dus dacht hij: als ik ze dan toch zelf maak, waarom niet mooi? De onderdelen kwamen uit onverwachte hoeken. Een geweldige rommelwinkel in Portland waar hij door de bakken struinde op zoek naar loodgietersonderdelen en herbruikbaar materiaal. De "T-ball" is echt een honkbal-oefenbal. De ringen komen van een leverancier van restaurantbenodigdheden, andere delen zijn loodgieters- of lamponderdelen. Toen bleek dat er echt vraag naar de microfoons was, verschoof een groot deel van het werk naar het opsporen van leveranciers, want hoe kom je van "iets uit een rommelwinkel" naar honderden exemplaren tegelijk? De ETL microfoons, één voor één Wat meteen opvalt als Philip de line-up doorneemt: geen enkele microfoon is strikt voor één taak. Er zijn altijd meerdere toepassingen. De Edwina & de Delfina Twee grootmembraan condensators die er identiek uitzien, maar zijn afgestemd op een verschillende ideale afstand. De Edwina is de spot microfoon: een enkel instrument of een enkele bron, het beste binnen ongeveer 20 tot 45 centimeter. Perfect voor een singer-songwriter die zang en gitaar met één microfoon wil opnemen. Het is ook de bestverkochte microfoon van het merk, mede bekend gemaakt door The Milk Carton Kids, die als duo rond één Edwina werken. De Delfina is dezelfde microfoon met een diepere "sweet spot": de klank blijft consistent zo ver weg als je praktisch in de kamer kunt staan. Ideaal voor ensembles en meerdere spelers en Philips favoriet als allround opnamemicrofoon. Je kunt ze onderscheiden aan de beugel: messing op de Delfina, staal op de Edwina. Dit zijn overigens ook de microfoons die wij veel gebruiken voor onze demo's. De Wanda De nieuwkomer (ongeveer een jaar oud ten tijde van het gesprek), met een duidelijk stoerder uiterlijk. In gebruik lijkt hij op de Edwina, maar de afwijkende hoofd basket geeft een geconcentreerder, iets strakker geluid, met meer ingebouwde pop filtering. Philip heeft ook het circuit opnieuw ontworpen om veel hogere geluidsdrukniveaus aan te kunnen. Dat maakt de Wanda geschikt als close mic voor een gitaarversterker, percussie, zelfs een snaredrum met een stevig slagwerkende drummer, en voor blazers. Qua stijl dacht hij aan een R&B of rockabilly zangmicrofoon. De Nadine De microfoon voor contrabas, ontstaan uit een specifieke vraag. Nadine Landry, bassiste van de Foghorn String Band en bijna vanaf het begin gebruiker van de microfoons, voelde zich buitengesloten omdat er niets was voor haar instrument. Ze kwam naar de werkplaats, bracht haar bas en een stapel donuts mee, en zette Philip aan het werk. De Nadine microfoon bevestig je met een elastische klittenbandriem tussen het staartstuk en de brug van de bas, op precies de juiste afstand van de klankkast. De les: als je wilt dat Philip een microfoon voor je bouwt, breng dan donuts mee. De Edna De enige kleinmembraanmicrofoon in het assortiment, met een side-address ontwerp. De Edna levert een zeer egale, ongekleurde klank en is bedoeld als close spot microfoon voor instrumenten: gitaar, mandoline, banjo, en desnoods viool. De laatste tijd gebruiken we hem veel voor onze akoestische gitaardemo's, juist vanwege dat gefocuste geluid met niet te veel laag. Echt een zeer aangename microfoon op akoestische gitaar. De Myrtle & de Louise De grotere modellen, afgestemd op een grotere afstand. Dit zijn de klassieke "centrepiece" microfoons waar een hele band omheen verzamelt, functioneel vergelijkbaar, met alleen een verschil in klank. De Louise (vernoemd naar Philips eigen oma en een van de allereerste modellen) klinkt iets helderder en scherper, wat past bij de attack van banjo en mandoline; mede daarom is hij populair in traditionele bluegrasskringen. De Myrtle klinkt een tikje milder. Het verschil is grotendeels een kwestie van smaak. Deze opstelling brengt ook iets moois terug: de interactie van een jamsessie, waarbij muzikanten in en uit de microfoon bewegen om hun instrument precies op het juiste moment naar voren te brengen. Prachtig om te zien, en heerlijk natuurlijk om te spelen. De Evelyn De vreemde eend in de bijt: een stereo-paar van twee Delfina's, opgesteld op ORTF-afstand (110 graden). De Evelyn is een prachtige stereomicrofoon voor het opnemen van drum overheads, of, zoals Philip hem vaak gebruikt, als ruimtemicrofoon op ongeveer 2,5 tot 3 meter met close mics op al het andere. Dankzij de lage respons van de Delfina vangt hij de sfeer van een kamer prachtig op. Wij hebben hem hier ook gebruikt voor de live sessies achterin onze hal, een lekker "ruimtelijke"-klinkende ruimte die hij prachtig vastlegt. Oma's op het podium Dan blijft die ene vraag over: waar komen al die vrouwen namen vandaan? Philip ziet ze als "oma-namen", sterke, oude dames. Louise is vernoemd naar zijn eigen grootmoeder. Sindsdien vraagt hij regelmatig mensen naar de namen van hun oma, houdt een lijst bij, en kijkt wat blijft hangen. Wanda is deels een knipoog naar Wanda Jackson; Nadine naar bassiste Nadine Landry. Zelf horen? Wat het verhaal van Ear Trumpet Labs zo aansprekend maakt, is dat bijna elke ontwerpkeuze voortkwam uit een echt probleem of een echte beperking. Een vader die zijn dochter wilde helpen. Een frustratie over hoe akoestische muziek live klonk. Onderdelen uit een rommelwinkel. Een bassiste met donuts. Het resultaat is een reeks microfoons die niet alleen mooi zijn om naar te kijken, maar akoestische muzikanten iets teruggeven wat ze op het podium waren kwijtgeraakt: hun eigen, natuurlijke geluid. Wij zijn hier grote fans en dat hoor je in onze demo's. Wil je de microfoons zelf horen? Bekijk de video hierboven voor de geluids- en videofragmenten van elke microfoon en de live sessie van de Lonesome Malones. En kom zeker langs in Dedemsvaart als je ze persoonlijk wilt ervaren, we laten je ze graag horen.